Naar de wc? Dat doe je maar in prive tijd.

Een dag vol verhalen. We spreken Brian die van zijn 18e tot zijn 28ste om de 5 maanden naar nieuw werk moet zoeken, een contractworker. Zijn droom: “Een goed leven waarin jezelf kan ontwikkelen.”

Werk je ergens langer dan 5 maanden dan is het bedrijf verplicht je in vaste dienst te nemen, met als gevolg dat iedereen er voor die tijd weer wordt uitgegooid. Werk vinden is een hels karwei en je hebt geld nodig om iedere keer weer al je papieren in orde te maken voor de volgende sollicitatie.

Brian vertelt: “Volgens de overheid heb je €18,- per dag nodig om van te leven. Bij mijn slechtste werkgever verdiende ik slechts €5,- per dag. Langer werken dan 8 uur was geen uitzondering. Naar de wc gaan mocht niet, dat is immers prive.

Ik zie een leuke jonge zitten, die geen keuze heeft en elk werk moet aannemen dat voorbij komt. Ineens besef ik me dat ik een T-shirt bij me heb waarop staat ‘made in the Philippines’. Het komt heel dichtbij nu. Ik voel me schuldig. Tijdens de lunch biecht ik het op. Ik geef aan dat ik veel bewuster ‘schone kleren’ moet gaan kopen.  Anna-leah een medewerker van een ngo geeft een antwoord waar ik niet op gerekend had. Ze zegt ” Schone kleren kopen is beter, maar daarmee lossen wij onze problemen nog niet op. Het systeem blijft ook dan in stand. Wij moeten vanuit onze eigen kracht gaan produceren, iets wat we niet geleerd hebben. We were trained to be little brown Americans.”

We were trained to be little brown Americans

Brian heeft nu een vaste baan gevonden omdat hij in contact kwam met de Young Christian workers die hem wezen op zijn rechten. Inmiddels werkt hij voor deze organisatie en is zijn droom veranderd. “Nu wil ik dat andere contractworkers een net zo goed leven krijgen als ik en zich kunnen ontwikkelen. Want dat is wat ieder mens toch wil in deze wereld”

Brian (links) was 10 jaar lang een contractworker

Brian (links) was 10 jaar lang een contractworker

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

This Post Has One Comment

  1. Pingback: Whats app reisverslag: dag 1 Manilla – Post uit de Filipijnen

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *